Świat Papug

Kategoria: Porady

  • Klatka dla papugi ręcznie karmionej

    Coraz więcej graczy wybiera kasyno bez rejestracji, które umożliwia szybką rozgrywkę bez zakładania tradycyjnego konta. Przed rozpoczęciem gry warto sprawdzić aktualny ranking, dostępne bonusy oraz informacje dotyczące legalności takich serwisów w Polsce.

    Osoby zainteresowane dodatkowymi bonusami powitalnymi mogą sprawdzić aktualny ranking kasyn online z darmowymi spinami dostępnych dla graczy z Polski. Zestawienie ułatwia porównanie ofert, warunków promocji oraz najważniejszych informacji dotyczących legalnej i odpowiedzialnej gry.

    Gracze poszukujący atrakcyjnych bonusów powitalnych coraz częściej wybierają darmowe spiny bez depozytu, które pozwalają przetestować wybrane automaty bez wpłacania własnych środków. Przed skorzystaniem z promocji warto dokładnie sprawdzić jej warunki, wymagania dotyczące obrotu oraz termin ważności bonusu.

    Osoby poszukujące szybkiej rejestracji i większej prywatności mogą sprawdzić aktualny ranking kasyn bez weryfikacji. Zestawienie przedstawia legalne serwisy bez KYC, ich najważniejsze funkcje oraz warunki, które warto porównać przed założeniem konta.

    Miłośnicy emocjonującej rozrywki online coraz częściej wybierają kasyno na żywo na prawdziwe pieniądze, które pozwala grać z prawdziwymi krupierami bez wychodzenia z domu. Przed rozpoczęciem gry warto sprawdzić ranking dostępnych platform, oferowane bonusy oraz ich legalność w Polsce.

    Jeżeli ptak będzie często wypuszczany to klatka nie musi być bardzo duża, ale jednak powinna umożliwić powieszenie zabawek czy umieszczenie świeżych gałęzi zapewniających zajęcie papugi podczas naszej nieobecności. Dla średniej wielkości papugi trudno spełnić te warunki przy mniejszej długości /szerokości bo różnie producenci podają ten wymiar/ klatki niż 70 cm. Przy papugach ważnym jest poziomy układ prętów średnicy 2-4 mm /w zależności od gatunku/. Przednie drzwiczki powinny być w miarę duże by można było swobodnie wyjąć ptaka siedzącego na ręce jak i by ptak mógł samodzielnie bezproblemowo wrócić do klatki. Zalecana jest również otwierana góra gdzie uczymy by papuga tam w większości przebywała jak jest na wolności. Praktyczne są metalowe miski na wodę i pokarmy /lepiej utrzymuje się właściwą higienę/ dostępne z zewnątrz, które muszą być na wysokości drążka na którym ptak zwykle przebywa, co jest istotne zwłaszcza w początkowym okresie. Wysuwana dolna szuflada jest już dzisiaj standardem w wyposażeniu klatek. Wskazane są również dolne osłony ograniczające rozsypywaniu resztek pokarmu choć możemy je samemu dorobić z pleksi. Klatka zważywszy że ma służyć dłuższy czas powinna być przede wszystkim praktyczna.

  • Odbieramy papugę ręcznie wykarmioną

    To że papuga jest ręcznie wykarmiona nie zwalnia nas z czujności a wręcz powinniśmy jeszcze z większą troskliwością zająć się ptakiem niż dzikim, który jest bardziej samodzielny.

    Ptaka umieszczamy w klatce w miejscu gdzie możemy mu zapewnić spokój, ale żeby można było go obserwować i miał z nami kontakt wzrokowy. Klatka nie może stać na podłodze chyba, że jest to konstrukcja do tego przystosowana – klatki wysokie stojące typu woliera pokojowa, jak również nie może być umieszczona wysoko na meblach, gdyż w pierwszym przypadku papuga będzie cały czas zestresowana a w drugim zdziczeje. Papuga siedząca w klatce powinna być na wysokości naszych oczu, wtedy ma z nami najlepszy kontakt. Wszystkie miski – z wodą, mieszanką ziaren oraz miskę z jarzynami i owocami umieszczamy na wysokości drążka na którym ptak siedzi. Choćby konstrukcja klatki przewidywała inne położenie misek w początkowym okresie miski muszą być przy drążku. Błędem jest umieszczenie pojemników na dnie klatki, gdyż papuga schodzi tam niechętnie a w nieznanym środowisku w ogóle tam nie zejdzie i będzie głodowała.

    W pierwszym okresie papuga musi mieć cały czas dostępną mieszankę ziaren – przynajmniej dwa razy dziennie usuwamy łuski i dosypujemy świeże ziarna, jak również podajemy miskę z różnymi jarzynami owocami, gdzie dodajemy gotowany ryż, gotowany makaron, groch czy kaszę. Oczywiście nie wszystko na raz, ale w misce powinno znaleźć się kila gatunków jarzyn i dobrze by było gdyby zamiennie znalazł się tam któryś z gotowanych pokarmów. Możemy również włożyć do miski połowę małego jabłka z którego usuniemy pestki, papuga chętnie z niego skorzysta. Nie możemy zapomnieć o wapnie w postaci kostki bądź sepii które jest niezbędne do prawidłowego rozwoju papugi.

    W pierwszym okresie papuga zużywa znacznie więcej pokarmu niż potrzebuje, ale wynika to z jej nieporadności – dużo pokarmu marnuje, jak i zapotrzebowania – ptak wciąż rośnie i się rozwija. Jest to niezwykle ważny okres w życiu papugi i często decyduje o kondycji i zdrowiu ptaka w późniejszym okresie. W pierwszym roku żadnych eksperymentów z ograniczaniem jakiegoś pokarmu np. mieszanki ziaren by zmuszać do innych pokarmów – papuga nie może głodować. Po prostu podajemy maksymalnie urozmaicony pokarm. Pozwoli nam to uniknąć podawania sztucznych witamin które nie zawsze są pożyteczne.

    Higiena, czystość misek i klatki, częsta zmiana wody w początkowym okresie jest niezwykle ważna, gdyż układ odpornościowy nie jest jeszcze ukształtowany i ptak jest bardziej podatny na wszelkie infekcje niż dorosły. Oczywiście nic nie zwalnia nas z właściwej higieny w późniejszym okresie.

    Gdy wypuszczamy, wyciągamy papugę często zanosimy ją z powrotem do klatki i kładziemy przy karmniku dopóki nie zauważymy że bezproblemowo robi to samodzielnie. Młoda papuga musi często jeść i nie może głodować na zewnątrz, a ruch tym bardziej wzmaga zapotrzebowanie pokarmowe.

    To tak w skrócie na początek, lecz ja polecam dużo czytać fora „papuzie” gdzie poszczególne tematy dotyczące opieki nad naszym pupilkiem są znakomicie opisane i rozwinięte. Możemy tam również zadać pytania dotyczące obaw co do prawidłowej opieki, a na pewno nie zostaniemy sami z problemem.

     

  • Żywienie

  • Jaki gatunek wybrać?

    Wybór papugi

     Po rozważeniu wszystkich za i przeciw posiadania papugi przychodzi pora na wybór konkretnego gatunku, co nie jest łatwą decyzją zważywszy na obecną dostępną ich ilość.

    Ja skupię się na gatunkach które obecnie posiadam w hodowli i doświadczenia swoje w dużej mierze opieram na własnych obserwacjach. Dobór gatunków w mojej hodowli był nieprzypadkowy, oparty na zróżnicowaniu wyglądu, cech charakteru a wspólnym mianownikiem ich jest to, że wszystkie dobrze traktowane znakomicie nawiązują bliski kontakt z właścicielem nie okazując dzikości.

     

    Wybierając konkretny gatunek papugi niewątpliwie należy rozważyć:

     

    – Jaki papuga ma mieć rozmiar.

     Wiąże się to z możliwością umieszczenia jak największej klatki jaką możemy dla niej przeznaczyć. Przyjmuje się, że minimalna wielkość klatki powinna umożliwić swobodne rozłożenie skrzydeł. Oczywiście przy oswojonej papudze klatka jest tylko azylem w którym ptak czuje się bezpiecznie, śpi, je, wypoczywa i przebywa podczas naszej nieobecności. Natomiast fruwa i bawi się poza nią.

    Klatki dla papug nieoswojonych, a raczej już woliery powinny być znacznie większe, gdyż w niej papuga musi mieć możliwość latania. Tu zależność iż im większa papuga tym większa woliera nie zawsze się sprawdza.  Przykładowo żako i szkarłatka niebieskogrzbieta, gdzie ta druga pomimo mniejszej postury potrzebuje znacznie większej woliery.

     

    – Jakie cechy osobowości są ważne – jaki ma mieć temperament.

     Tu rozpiętość jest duża. Na jednym biegunie z moich papug możemy postawić żywiołowe spontaniczne kakadu, barwinka na drugim stateczne, ułożone żako czy lora wielka. Jest to istotne dla atmosfery panującej w domu.

     

    – Ile osób będzie się papugą zajmowało.

     Ma to znaczenie gdyż są papugi które bardzo przywiązują się do jednej osoby – żako i gatunki traktujące całą rodzinę jak swoje stado – piony, barwinki, szkarłatki.

     

    – Ograniczenia co do możliwych zniszczeń wyrządzonych przez papugę.

    Do niszczycielskich niewątpliwie należy kakadu, żako, senegalki do mało niszczycielskich lory wielkie, piony i szkarłatki.

     

    – Jak wiele czasu możemy poświęcić papudze.

     Papugi trzymane pojedynczo co nie jest zalecane, wymagają częstego towarzystwa ze strony człowieka. Nie chodzi tu absolutnie jak często jest to opisywane ciągłej zabawy, gdyż w naturze papugi również stale się sobą nie zajmują, lecz wspólnego przebywania w jednym pomieszczeniu. Papugi nie są samotnikami i zawsze dążą do towarzystwa innej papugi bądź człowieka. Niewątpliwie gdy nie możemy im poświęcić zbyt wiele czasu to z brakiem opiekuna najłatwiej radzą sobie piony i szkarłatki. Jednak optymalnym jest zaplanować w niedługim czasie po zakupie papugi dokupimy jej partnera. Dzięki temu łatwiej nawiążemy bliski kontakt z papugą, a po oswojeniu wprowadzimy dla niej partnera który będzie brał od niej wzorce w kontaktach z opiekunem i ptak nie będzie skazany tylko na nasze towarzystwo.

     

    – Ograniczenia co do hałasu.

     Papugi z natury są żywiołowe, wesołe i przy tym czasami bywają głośne. Papugi oswojone z reguły rzadko posługują się swoim naturalnym głosem niemniej jednak trzeba to brać pod uwagę. Istotnym są również cechy osobowe konkretnej papugi. Z dużych niewątpliwie za najspokojniejszą uważane jest żako z średnich szkarłatki, senegalki, i piony. Niemniej jednak jeżeli papuga zbyt długo jest zbyt spokojna, apatyczna i nie odzywa się – oczywiście nie chodzi o krzyki tylko o tak zwane „ptasie gaworzenie w tym naśladowanie różnych zasłyszanych dźwięków”-  zaczynam się niepokoić czy jest w pełni zdrowa.

     

     

  • Profile gatunkowe papug

    Profile gatunkowe papug

     

    Poniżej przedstawię cechy charakterystyczne dostępnych gatunków wynikające z mojej obserwacji. W odczuciu innych hodowców może się to różnić i wynika to z cech osobowościowych konkretnych ptaków.

     

    Żako

    Papuga pochodząca z Afryki znane z nieprzeciętnej inteligencji uważane za najzdolniejsze wśród papug, jeżeli chodzi o zdolność mówienia, powtarzania różnych zasłyszanych dźwięków i kojarzenia ich z konkretna sytuacją.

    Dla przeciętnego obserwatora posiadają skromną jak na papugę paletę barw, dla miłośnika papug subtelny dobór różnych odcieni szarości w połączeniu z czerwonym ogonem jest nieprzeciętny i stanowi o ich niezwykłej elegancji.

    Papuga najpopularniejsza z dużych papug w domach za wcześniej wspomniane zdolności w powtarzaniu dźwięków nie tylko mowy ludzkiej ale także innych zasłyszanych w otoczeniu- szczekanie psa, miauczenie kota, mikrofalówki czy alarmu samochodowego. Niestety papuga również bardzo nerwowa, konserwatywna, trudna i chimeryczna. Niewątpliwie stanowi wyzwanie dla opiekuna. Często przywiązuje się do jednej osoby wyraźnie pokazując agresją antypatie do pozostałych. Skrajne oceny opiekunów o nich, wynikają z tego ,że nie każdy umie sobie z nimi poradzić. Nadają się zdecydowanie dla spokojnych domów i opanowanych osób.

     

    Lora Wielka

    W jednym gatunku mamy do wyboru dwa kolory i dwa charaktery. Przez wielu uważane za jedne z najpiękniejszych papug. Zielony samiec w połączeniu z żółtoczerwonym dziobem charakteryzuje się niezwykłą dostojnością, ułożeniem i spokojem. Jeżeli ktoś preferuje w zdecydowanych kolorach to czerwono fioletowa samica z niebieskimi i żółtymi dodatkami na pewno spełni jego oczekiwania.

    Papugi w przekazie zdecydowanie łatwiejsze do zrozumienia niż żako, wyraźniej pokazują swoje emocje choć nie tak spontanicznie jak kakadu. Samiec charakteryzuje się niezwykłą łagodnością, samica jest bardziej żywiołowa. Samiec nawet dziki przy łapaniu nigdy mnie nie ugryzł choć zdecydowanie przy tym okazywał swoje niezadowolenie.

    Zawsze gotowe i oczekujące kontaktu z opiekunem – nawet wysiadywanie jajek nie stanowi przeszkody by wyjść po swojego ulubionego biszkopta czy inny smakołyk.

    Nie przypadkowo w Stanach Zjednoczonych ich populacja radykalnie wzrosła tym bardziej, że przy tym są zdecydowanie mniej niszczycielskie jak i posiadają niezwykłą cechę, gdyż nie wydzielają pudru co jest ważne nie tylko dla alergików. Obdarzone również zdolnościami powtarzania mowy jak i zasłyszanych dźwięków.

    Są pozornie wymagające w stosunku do jedzenia, gdyż podstawą ich diety są jarzyny, owoce lecz nie chodzi tu o egzotyczne produkty lecz o artykuły które powinny być i w naszym jadłospisie. Mieszanka ziaren ma być uzupełnieniem a nie podstawą ich diety.

     

    Piony niebieskogłowe

    Cieszące się coraz większą popularnością papugi z Ameryki Południowej średniej wielkości jeszcze do niedawna gościły tylko w nielicznych hodowlach. Cechują się niezwykle dobroduszną osobowością często opisywane jako słodki, łagodny miły przyjaciel.

    Maja również zdolności do powtarzania zasłyszanych dźwięków i mowy przy tym nie tak bardzo przywiązują się do jednej osoby jak do całej rodziny. Psa również traktują jak członka stada i nie czują przed nim żadnego respektu.

    Jak lory wielkie również są mało niszczycielskie. Uwielbiają kąpiele w kroplach spryskiwacza do kwiatów, gdzie wcześniej nas ręka zaboli niż one pierwsze zrezygnują z tej przyjemności.

    Piony są pozbawione destrukcyjnych cech w tym samookaleczenia tak jak żako czy lory w przypadku zaniedbania w opiece, toteż nadają się do domów gdzie z uwagi na zajęcia muszą dłuższy czas pozostawać same.

    Pomimo stosunkowo skromnej palety barw z uwagi na cechy charakteru są niezwykle wartościowymi papugami.

    W diecie również nie może zabraknąć jarzyn i owoców gdyż wymagania maja zbliżone do amazonek.

     

    Barwinki białobrzuche

    Barwinki są czasami nazywane klaunami wśród ptaków. To już wskazuje, że obcowanie z tymi ptakami jest bardzo przyjemne. Nie są dobrymi lotnikami, ale bardziej akrobatami, którzy głównie skaczą, wspinają się i wdrapują. Są bardzo ciekawymi ptakami, które mogą stać się bardzo czułe w stosunku do swoich opiekunów. Są bardzo zabawne i są szczęśliwe z każdej nowej zabawki. W kilka chwil gałązka wierzby i lub gałązka drzewa owocowego są pozbawione kory. Wadą barwinek jest ich głos. Zwłaszcza, gdy ptaki są trzymane w parach, mogą być hałaśliwe. Są bardziej hałaśliwe od Piony niebieskogłowej ale mają od nich większe zdolności do powtarzania słów.

    Kakadu salomońskie